﻿<title_newspaper=”Chłopska Droga”>
<title_article=”Sztuczne zapylanie kukurydzy”>
<author_1=””>
<author_2=””>
<language=”pl”>
<style=”press”>
<year="1951">
<month="11">
<date=”1951-11-11”>
<period=”w”>
<status=”1_obieg”>
<support=”paper”>
Sposoby dodatkowego, sztucznego zapylania są proste, zrozumiałe i dostępne nie tylko dla agronoma, lecz także dla każdego chłopa.
Aby we właściwym czasie rozpocząć zapylanie kukurydzy, należy systematycznie obserwować jej rozwój. Do pracy przystępuje się wtedy, gdy na polu pojawią się masowo męskie kwiaty kukurydzy (miotełka na wierzchołkach roślin).
Przed rozpoczęciem zapylania trzeba zebrać odpowiednią ilość pyłku. Do zapylania należy brać tylko dojrzały pyłek. Dojrzały pyłek przy lekkim potrząśnięciu miotełki osypuje się. Pyłek zbiera się z całego pola opuszczając co drugi rząd i poszczególne rośliny, tak aby na jakimś jednym miejscu nie utrudniać roślinom normalnego zapylania się za pośrednictwem wiatru. Poza tym należy pamiętać, wprowadzając na znamiona kwiatów mieszaninę pyłku pochodzącego z wielu zdrowych, dobrze rozwiniętych roślin dostarczamy roślinom większy wybór biologicznie najbardziej odpowiedniego pyłku.
Najlepiej jest zapylać z rana (gdy obeschnie poranna rosa). Nie wolno zapylać przy wysokiej temperaturze, gdyż wtedy pytek ulega uszkodzeniu lub traci swą żywotność.
Przy sztucznym zapylaniu kukurydzy można posługiwać się różnymi przyrządami. Najprostszym i najłatwiejszym do wykonania jest zapylacz A. S. Mysijki, radzieckiego racjonalizatora, laureata premii stalinowskiej, który opracował teoretycznie i wprowadził do praktyki sztuczne, dodatkowe zapylanie roślin uprawnych.
Zapylacz ma kształt stożka o rozmiarach: wysokość 35-40 cm, średnica podstawy 25-30 cm, średnica ściętego wierzchołka 3-3,5 cm. Wykonany jest ze sztywnego kartonu. Zapylacz ma dwa sita. Wewnętrzne — o średnicy 10 cm, służące do oczyszczania pyłku z przypadkowych zanieczyszczeń, i zewnętrzne — o średnicy wierzchołka, do wysiewu pyłku na znamiona kwiatów. (Mogą one być zrobione ze starych sit od mąki lub nawet ze zwykłej gazy). Sito przyszywa się do kółka z drutu i przymocowuje w odpowiednim miejscu do kartonowej tuby.
</support>
</status>
</period>
</date>
</month>
</year>
</style>
</language>
</author_2>
</author_1>
</title_article>
</title_newspaper>